Bij boerenverstand staat het gebiedsgericht werken voorop! Werken aan een sterke lokale dynamiek waar afgerekend wordt op doelen en waar het gebied zelf geschikte middelen kan kiezen. In de nieuwe melkveehouderijprojecten die ik samen met ETC aan het vormgeven ben: duurzaam boer blijven (bijvoorbeeld in de Gelderse Vallei/Utrecht/Groene Hart/Drenthe/Friese Wouden, etc.) staat steeds de regio centraal. Bij voorkeur ondersteunen we lokale samenwerkingsverbanden (zoals agrarische natuurverenigingen) om een landbouw te helpen ontwikkelen die steed beter aansluit bij het gebied. Sterker nog: die het gebied versterkt en er niet meer weg is te denken!

Rond mijn eigen stad Utrecht begint dit al aardig vorm te krijgen:

Krommerijn streek (Zuid Oost)
Lopikerwaard (Zuid West)
De Utrechtse Venen (Noord West)

Al deze gebieden danken veel van hun schoonheid aan agrarische activiteiten. Dat betekend dat voedselproducenten of beter gezegd: plattelandsondernemers in deze gebieden ook de ruimte moeten krijgen! En dan bedoel ik niet dat ze hun schaal zomaar kunnen vergroten, want een strategie louter en alleen gericht op schaalvergroting en specialisatie leidt er in veel gevallen toe dat het bedrijf uiteindelijk verkast naar elders (buitenland) en voor de streek als geheel dus niet duurzaam is. Bedrijven zouden gestimuleerd moeten worden tot het sterker verknopen van hun activeiten: robuuste regio’s creeeren waar voedselproductie een belangrijk onderdeel van blijft.